‘Whats in a name?’. . . Blended Golfjesspel?

joanneheidingablended learning, docenten, gamedidactiek, ontwerpen, werkvormen

Toen ik deze zomer aan de slag ging met het ontwikkelen van het Blended Golfjesspel was de naam eigenlijk gelijk al duidelijk. Het Golfje moet erin komen. Voor mij een logische keuze, omdat in alle blended ontwerpen die ik maak, het ‘Golfje van Wagenaar’ centraal staat. Dit model uit 2011 was voor mij het eerste blended ontwerpmodel waar ik echt wat aan had. Ik had al kennis gemaakt met complexe modellen zoals T-Pack, ADDIE en daarna met de Community of Inquiry. Nuttige modellen, maar lastig om te vertalen naar de praktijk. Het Golfjesmodel is eenvoudig, geeft veel ruimte voor een eigen invulling en blijft relevant.

Bij het ontwerpen van het spel had ik steeds twee gedachte voor ogen:

  • Docenten moeten over onderwijsontwikkeling in gesprek raken met elkaar
  • Het spel moet eenvoudig te begrijpen zijn

Onderwijsdialoog

De eerste gedachte heeft vorm gekregen met het ruilen van werkvormen en het creëren van competitie. Ondanks dat sommige mensen helemaal niet competitief zijn en dat eigenlijk niet vinden passen bij een educatief spel, gaan veel andere docenten er wel op ‘aan’ (het zijn net mensen 😊). Juist de strijd om het beste leerpad en de meeste punten, geeft energie aan het spel en daagt de deelnemers uit om verder te kijken dan hun eigen ontwerp en werkvormenkaartjes.

Werkvormen

De werkvormenkaartjes zelf worden gebruikt om het leerpad te maken, onderling te ruilen en dienen als inspiratie voor de eigen lessen. Het maken van een goed leerpad met de beperkte middelen van het spel is verrassend waarheidsgetrouw, aangezien je in de echte wereld ook altijd met beperkende randvoorwaarden te maken hebt.

Voordat het winnende team bekend wordt gemaakt is er ruimte om met de deelnemers door te praten over het spel, blended learning en onderwijsontwerpen. Met de energie uit het spel wordt dit een dynamisch gesprek, waaraan iedereen meedoet omdat ze net hebben ervaren hoe blended ontwerpen gaat.

Eenvoud

De tweede gedachte tijdens het ontwerpproces, eenvoud, was nog een stuk lastiger dan ik dacht. Het speelveld, de kaartjes, de instructie en het verloop van het spel, allemaal elementen die op elkaar afgestemd moeten zijn. Nu ben ik al tijden fan van gamedidactiek (mede dankzij Martijn Koops) en heb ik zijn boek erbij gepakt. Met zijn DULVAFT methode heb ik alle elementen van het spel gemaakt, getoetst, weer aangepast, etc. Nu de eerste druk van het spel op is en ik veel feedback heb gekregen tijdens de SURF onderwijsdagen, heb ik weer een verbeterslag kunnen maken. De werkvormenkaartjes zijn (nog) eenvoudiger gemaakt, zonder hiermee hun betekenis te verliezen. Of jij het ook zo begrijpelijk vindt? Ik krijg hierover graag (weer) feedback!

Het Golfje

Het ‘Golfjesspel’ ging het dus heten. Dit leek mij wat onbegrijpelijk, dus ik heb er ‘blended’ voor gezet. Grappig genoeg blijk ik juist bij deze titel nog teveel in mijn eigen hoofd te zitten, want de naam is niet voor iedereen zo logisch als ik dacht. Daarom deze blog om dit even kort toe te lichten. Veel plezier met het spelen van het spel en vooral met het ontwikkelen van blended onderwijs wat daar hopelijk direct op volgt!